آن خط سوم منم

 

و مانند نم نم باران

براین خاکستر روح تب زده من

باران می بارد

و در این وهم دود آلود غبار افکنده شده

 در این صبح لطیف

رویای نسیم

یا نسیم رویایی

وزیدن گرفت

زندگی و لحظه هایش مانند نگاه هست

زمانی که پلک ها را می بندم

رنگ ها می رود و تارکیست

دنیا تا ابدیت می رود

 

و زمانی که پلک باز می کنم دنیا فانیست

که تا ابدیت کشیده شده است

 

و زمانی که پلک هایم را می بندم تو در دنیا منی

و زمانی پلک باز می کنم تو انعکاسی هستی در زندگی من

نمی دانم کدامین دنیا ملموس تر هست؟

اما تو ملموس ترین یقین من هستی

............

و چقدر دورم از خودم و چقدر دور

و چقدر دوری......................

و تمامی داغی کشیده شدن ها رابر دوش خواهم کشید

....

و این بار من

روایت می کنم:

---

Photo & Link:Steve G . Augle